Česká centra, Czech Centres

Česká centra / Czech centres - logo

Nieuws

Al het nieuws

Namiddag met Jitka Hanzlová in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam

22. 8. 2015 Op zaterdag 22 augustus, de voorlaatste dag van de tentoonstelling FACES | European Portrait Photography since 1990 die vanaf 30 mei tot en met 23 augustus in het Nederlands Fotomuseum (Rotterdam) te zien was, konden fotografieliefhebbers de kennis maken met Jitka Hanzlová. Het werk van deze fotografe van Tsjechische afkomst was prominent vertegenwoordigd op FACES. Curator Frits Gierstberg nam de bezoekers mee op een rondleiding door de tentoonstelling en gaf vervolgens het woord aan Jitka Hanzlová, die tekst en uitleg over het ontstaan van haar foto’s gaf. De tentoonstelling FACES, die ook gesteund werd door het Tsjechisch centrum, is na Rotterdam nog in Thessaloniki te zien.

Jitka Hanzlová is in 1958 in Tsjechoslowakije geboren, maar leeft sinds 1983  in de Duitse stad Essen waar zij op haar 24ste om  politieke redenen naartoe emigreerde. In Essen volgde  zij de opleiding visuele communicatie met als specialisatie fotografie. Haar werk, dat  regelmatig in  belangrijke Europese en Amerikaanse galeries tentoongesteld wordt, is in het buitenland meerdere malen bekroond (1993: Otto Steinert Award, 1995: European Photography Award 1995, 2003: Grand Prix Award – Project Grant 2003, 2007 Paris Photo Prize for Contemporary Photography). Ook was zij werkzaam als gasthoogleraar aan de universiteiten van Hamburg en Zürich.

In het kader van de tentoonstelling FACES waren er foto’s uit haar fotoseries Rokytník en There is something I don’t know te zien. De fotoserie Rokytník, die tussen de jaren 1990 en 1994 ontstond, geeft een bijzonder beeld van het dagelijkse  leven en  de bewoners van het gelijknamige dorp  in Zuid-Bohemen. Hanzlová voelt zich sterk emotioneel verbonden met deze streek, waar zij  als kind vele vakanties heeft doorgebracht Na de val van het communisme keerde zij terug naar Rokytník om de sfeer van haar geboorteregio in de postcommunistische jaren vast te leggen. De fotoserie There is something I don’t know (2000 – 2011) bestaat uit  portretten  die door hun compositie en stijl aan schilderijen uit de renaissance doen denken. Hanzlová vertelde dat er bijhet maken van deze foto’s een zekere klik tussen haar en het model moest zijn. Wat ook interessant is is het formaat van de fotografieën dat zij gebruikt – Hanzlová fotografeert namelijk altijd verticaal.